Wat begon als een manier om de geest tot rust te brengen, groeide uit tot een fascinatie. Zeven jaar geleden begon Yann met het knippen en plakken van collages. Niet als kunstproject, maar als mentale oefening. Iets om de ruis van de dag te laten wegvallen. Al snel volgden abstracte schilderijen, dan gedetailleerde inkttekeningen, en uiteindelijk het werk dat hij vandaag maakt: schilderijen van verlaten gebouwen en half ondergedompelde structuren, in frisse kleuren en een minimalistische, bijna stille stijl.

Die half ondergedompelde gebouwen zijn ook meer dan een esthetische keuze. Ze zijn een fluistering naar de toekomst, een wereld waar het water stijgt en architectuur langzaam verdwijnt. Geen alarmerend statement, maar een stille vraag. Geschilderd in frisse tinten, bijna sereen, alsof de natuur kalm haar gang gaat. De onrust zit niet in de kleur, maar in wat je herkent.

Yann is volledig autodidact. Geen formele opleiding, alleen een uitstekend oog, nieuwsgierigheid, doorzettingsvermogen en een onuitputtelijke stroom aan ideeën die hem vinden tijdens wandelingen, in het straatbeeld, in de architectuur van het alledaagse. Zijn atelier is thuis. Zijn inspiratie is overal.